Για να σας παρέχουμε την καλύτερη online εμπειρία η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.

Εάν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό. Μάθε περισσότερα...

Συμφωνώ

Cookies Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Τι είναι τα cookies; Τα cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου τα οποία ένας ιστότοπος αποθηκεύει στον υπολογιστή σας ή στην κινητή σας συσκευή όταν επισκέπτεστε αυτόν τον ιστότοπο. Με τον τρόπο αυτό, ο ιστότοπος θυμάται τις ενέργειές σας και τις προτιμήσεις σας (όπως γλώσσα, μέγεθος γραμματοσειράς και άλλες προτιμήσεις απεικόνισης) για ένα χρονικό διάστημα, κι έτσι δεν χρειάζεται να εισάγετε τις προτιμήσεις αυτές κάθε φορά που επισκέπτεστε τον ιστότοπο ή φυλλομετρείτε τις σελίδες του.

Πως χρησιμοποιούμε τα cookies;

Ορισμένες από τις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για:

να αποθηκεύουν τις προτιμήσεις σας για την εμφάνιση του zougla.gr. να εμφανίζονται διαφημίσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά σας.

την εκτέλεση βασικών λειτουργιών του site, όπως την προσθήκη προϊόντων στο καλάθι. την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των διάφορων λειτουργιών του site, με τη βοήθεια του Google Analytics.

Επίσης, ορισμένα βίντεο ενσωματωμένα στις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για να συγκεντρώνουν ανώνυμα στατιστικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο φθάσατε ως το συγκεκριμένο σημείο και για το ποια βίντεο επισκεφτήκατε. Η ενεργοποίηση αυτών των cookies δεν είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του ιστότοπου αλλά, μέσω αυτών θα έχετε δυνατότητες για καλύτερη φυλλομέτρηση. Μπορείτε να διαγράψετε αυτά τα cookies, ή να αποκλείσετε την πρόσβαση σε αυτά, αλλά αν το κάνετε ορισμένα χαρακτηριστικά του ιστότοπου ίσως να μην λειτουργούν ικανοποιητικά. Οι πληροφορίες που σχετίζονται με τα cookies δεν χρησιμοποιούνται για να σας ταυτοποιήσουν προσωπικά και έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των δεδομένων του μοτίβου.

Πώς να ελέγχετε τα cookies

Μπορείτε να ελέγχετε και/ή να διαγράφετε τα cookies ανάλογα με τις επιθυμίες σας. Μπορείτε να διαγράψετε όλα τα cookies που βρίσκονται ήδη στον υπολογιστή σας, όπως και να ρυθμίσετε τους περισσότερους φυλλομετρητές κατά τρόπο που να μην επιτρέπουν την εγκατάσταση cookies. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, ίσως χρειαστεί να προσαρμόζετε εσείς από μόνοι σας ορισμένες προτιμήσεις κάθε φορά που επισκέπτεστε έναν ιστότοπο, και επίσης ενδέχεται να μην λειτουργούν και μερικές υπηρεσίες.

ΓΕΡΟΝΤΟΕΡΩΤΕΣ! (Χρονογράφημα)

02.09.2017 07:36
Σχολιάστε πρώτοι!

Ήταν σαν να την ήξερα μα και να την περίμενα μια ολόκληρη ζωή. Σαν επιβεβαίωση σ΄αυτό που λένε πως οι άνθρωποι ζουν δυο ζωές: Μια στη καθημερινότητα και μια στη φαντασία τους...

Μυστηριώδης, γοητευτική, και… ασύμβατη, να αεροβατεί μέσα στα ροζ συννεφάκια της. Διαφέραμε σε πολλά. Μα πάντα την συμπαθούσα. Για να μην πω, πως κατάβαθα τη ζήλευα.

Κάπου εκεί λοιπόν, αναπτύχθηκε ένας αγνός, πλατωνικός έρωτας.

Περνώντας ο καιρός, χαθήκαμε. Δοκιμάζοντας τις γόνιμες και άγονες διαδρομές της ζωής μας. Ως μεμονωμένοι και ανεξάρτητοι... Αυτό, μας πήρε κάμποσο χρόνο.

Και αίφνης ξανασμίξαμε. Δεν χρειάστηκε καν να μιλήσουμε. Μερικά πράγματα κρυφοκαίνε μέσα σου. Την ξανα-ερωτεύτηκα και δεν ήμουνα ο μόνος. Ένα αναρχικό σλόγκαν σε κάποια ντουβάρια εξάλλου, με τσιγκλούσε : «Ένα δισεκατομμύριο μύγες, δεν μπορεί να κάνουν λάθος, τρώτε κι εσείς σκ…»

Αν και ήταν πλέον μια περιζήτητη συντροφιά, απόρησα πως διάολο καταδέχτηκε να με κοιτάξει. Κι απλά αφέθηκα να με εξουσιάσει. Απ’ τη μεριά της, σταθερά απρόβλεπτη, προσαρτούσε ολοένα και περισσότερες «μύγες» στο περιβάλλον της. Μέσα από την frient- zone των μέσων της κοινωνικής δικτύωσης. Παιδιαρίζοντας ανεξέλεγκτα.

Μα αν μικροδείχνεις -λένε οι στατιστικές- εντελώς αντανακλαστικά και μικροφέρνεις!!! Και σου μένει το κουσούρι να μικροφέρνεις ακόμα κι όταν φανούν και τα χρόνια σου. Ένα κουσούρι που την αλλοτρίωσε πατόκορφα… Αίφνης εκεί που την απέρριπταν, οι πάντες την ήθελαν!!! Μέσα σε μερικούς μήνες, έπρεπε να καμωθεί πως ενηλικιώθηκε. Μικροϋπολογιστικά ίσως. Και πως σε χρόνο μηδέν, πέρασε απ΄την εποχή της ελευθεριότητας στην ωριμότητα. Χωρίς πάντως διαθέσεις συμφιλίωσης με τις δεσμεύσεις, μέσα της. Μην αναλαμβάνοντας ποτέ, τις ευθύνες του… εξουσιαστή! Με συμπεριφορές μοιραίας γυναίκας…

Στη σύντομη συνύπαρξή μας, ξαναζέστανε όλους τους… λοιπούς δημοκρατικούς της έρωτές: Εκπληρωμένους, ανεκπλήρωτους, απόκρυφους, ακόμα και τους πληρωμένους -με κομμάτια της ζωής της που άφησε πίσω της- έρωτές της ξαναθυμήθηκε… Παράλληλα με τους καινούριους...

Από μια ατέλειωτη λίστα αναμονής. Γεμάτη με ουτοπίες της μιάς χρήσεως.

Κοντά της βίωσα, τα πάντα στην υπερβολή τους, κερδίζοντας ωστόσο τον εαυτό μου. Όταν ζεις τα πάντα στην υπερβολή τους, κερδίζεις χρόνο: Μιας μοιραίας και βίαιης απεξάρτησης. Λένε οι …παγκοσμίως άγνωστοι θυμόσοφοι της καθημερινότητας.

Κάνοντας το προσωπικό μου ταμείο σε κάποια στιγμή, συνειδητοποίησα πώς τελικά, όλα μεγάλα ήταν στη ζωή μου: Τα λάθη μου, τα πάθη μου, οι προσδοκίες μου, οι απογοητεύσεις μου, οι κραυγές μου και στο τέλος-τέλος και οι σιωπές μου… Μα όλα αυτά τα υπηρετούσα με συνέπεια.

Μόλις ένιωσα ωστόσο πως απλά τα εξυπηρετούσα, τότε «κόνταινα» απ΄τη μεριά μου βίαια, την τελική ουρά μιας παρένθεσης. Για να την κλείσουμε οριστικά και αυτήν...

Μια βραδιά στον ύπνο μου-γιατί εκεί μόνο μιλούσαμε- μου είπε και το αφήγημά της: Σε μια κοινωνία ζούγκλας που αίφνης φυτεύτηκε, έπρεπε να γίνει: λιοντάρι, τίγρης, αετός, γεράκι, παμπόνηρη αλεπού και πάει λέγοντας. Προκειμένου να επιβιώσει. Προφάσεις εν ανομίες όμως. Το μόνο που πρόλαβα και ψέλλισα, σε αυτιά που φόρεσαν τους… τοίχους τους πάντως, ήταν πως την προτιμούσα όπως τη γνώρισα: γατούλα: Το μόνο οικόσιτο άγριο ζώο της πανίδας που ζει στο σπίτι σου, κάνει τα δικά του, θα παίξει μαζί σου μόνο όποτε γουστάρει, ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗ ΔΕΙΣ ΣΕ ΤΣΙΡΚΟ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΙ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΙΓΙΟΥ ΤΩΝ ΘΗΡΙΟΔΑΜΑΣΤΩΝ ΤΗΣ, ΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΟ SHOW…

Νομοτελειακά, της ξέφυγε σε κάποια στιγμή και η δοσολογία: Από την υπερβολική δόση της αυταρέσκειας, περάσαμε στις δόσεις της ελεγχόμενης ευθανασίας της εμπιστοσύνης. Των πάντων! Από τους πάντες. Για να ακολουθήσουν τα ψέματα... Πάρα πολλά ψέματα!!!

Τι περίσσεψε; Μια διαπίστωση: καλύτερα λοιπόν να είσαι ένας ιδεολογικός & συναισθηματικός… πρόσφυγας, παρά ένα απρόσωπο στατιστικό στοιχείο. Στις δημοσκοπήσεις της… Ρε-ΖΟΥΜΕ: To πιο αποτυχημένο «κάτι περισσότερο» λένε οι σοφοί, είναι οι πλατωνικοί έρωτες, που αγωνίζονται να εξελιχθούν στο κάτι περισσότερο...

Μέρα με τη μέρα, γινόταν ολοένα και πιο φανερό, πως μήτε …βήχα δεν θα μπορούσαμε να έχουμε κοινό… Κάποια πράγματα σ΄αυτή τη ζωή εξάλλου, τα ζεις μόνο μια φορά!!! Με την επανάληψή τους, να φαντάζει ως καρικατούρα…

Σε ανάμνηση αυτής της παρένθεσής μας μονάκριβό μου αριστεράκι, και της επιστροφής μου στην πρότερη πλατωνική σχέση μαζί σου, σου αφιερώνω ένα παγκοσμίως άγνωστο επίσης τετράστιχο, από κάποια παγκοσμίως άγνωστα απομνημονεύματα:

«Στα χαλάσματα πια τριγυρίζω , Αποκόμματα βρίσκω, τ΄ αγγίζω Μα αδύναμα πια δεν μπορούν Ότι τότε και τώρα να πουν….»

Η αριστερά τελικά, μοιάζει με τις πέντε ηπείρους. Στην αρχή της γνωριμίας μαζί της φέρνει απαράλλαχτη η Αφρική: Μυστηριώδης, ανεξερεύνητη, γοητευτική. Λίγο αργότερα προσομοιώνεται με την Ασία: Μυστικιστική, αποκρυφιστική μα και επικίνδυνη. Κάμποσο πιο μετά, γίνεται η Αμερική: Των ευκαιριών και των προκλήσεων. Ταξιδεύοντας στη συνέχεια για το νότο και την Ωκεανία: Επιβιώνοντας σε αφιλόξενα και μοναχικά περιβάλλοντα. Για να γίνει κάποτε και Ευρώπη: Καταπατημένη, έμπειρη μα και ξεζουμισμένη. Και στο τέλος-τέλος, ο πόλος της έλξης των ανθρώπων, γίνεται κι ο νότιος πόλος της γης: Όλοι ξέρουν κατά που πέφτει μα κανείς δεν πλησιάζει…

Μη τα βάζεις με την τύχη σου. Με κάποιους από το φαν κλάμπ σου, η τύχη σου, όχι απλά χαμογέλασε, μα ξεκαρδίστηκε!!! Μα εσύ κυνικά, ευχόσουν «καλή τύχη» Στο τέλος. Το βέβαιο είναι πως κάποιος θα την χρειαστεί κι αυτήν! Το θέμα είναι ποιος.

Ο Καζαντζάκης είπε κάποτε πως για πράγματα που δεν εξαρτώνται από εμάς, όσες ευχές και να ακουστούν δεν βοηθούν στο παραμικρό.

Για όσα όμως εξαρτώνται από εμάς, απλά η τύχη λέγεται μυαλό!

Ζήσε το μύθο σου λοιπόν αριστεράκι και κόψε τα εθιμοτυπικά, επικοινωνιακά σου τερτίπια. Που κατά το συνήθειο σου, τα ανασύρεις από τις ναφθαλίνες με κάτι ευρεσιτεχνίες του επίπεδου: "Λαέ μου, νοιάζομαι για σένα".

Γιατί αυτές οι κραυγές σου, προσθέτουν ένα ακόμα πρόβλημα σε μια λύση. Στις μεμονωμένες ζωές τους οι άνθρωποι εξάλλου, οφείλουν να γίνουν οι πρωταγωνιστές της.

Αντίο για πάντα αριστεράκι…

Παρατηρητής.

Προσθήκη σχολίου

Όλα τα σχόλια υποβάλλονται σε έλεγχο μετά την υποβολή τους και πριν τη δημοσίευσή τους.

Newsletter
Εγγραφείτε στο Newsletter μας για να λαμβάνετε ενημερώσεις για τη σελίδα μας